آیا ایمپلنت های دندانی تا پایان عمر دوام می آورند؟

ایمپلنت های دندانی به دوام و اثربخشی خود شهرت دارند و راه حلی بلند مدت برای دندان های از دست رفته ارائه می دهند. اما چقدر دائمی هستند؟

ایمپلنت های دندانی بسیار با دوام هستند و به گونه ای طراحی شده اند که با مراقبت مناسب تا آخر عمر دوام بیاورند. در حالی که پایه تیتانیومی می تواند به طور نامحدود دوام بیاورد، روکش ممکن است پس از ۱۰ تا ۱۵ سال به دلیل ساییدگی به تعویض نیاز داشته باشد. عواملی مانند بهداشت دهان و دندان، انتخاب سبک زندگی و مراقبت های حرفه ای به طور قابل توجهی بر طول عمر آنها تأثیر می گذارند. نگهداری منظم، موفقیت بلند مدت را تضمین می کند.

این مقاله به بررسی این پرسش می پردازد که “ایمپلنت های دندانی چقدر دوام می آورند” و به عواملی که بر طول عمر آنها تأثیر می گذارند، نکات نگهداری و اینکه چرا امروزه به عنوان یکی از بهترین گزینه های جایگزینی دندان در دسترس هستند، می پردازد.

ایمپلنت های دندانی چیستند؟

ایمپلنت های دندانی چیستند؟

ایمپلنت های دندانی یک راه حل پیشرفته برای جایگزینی دندان های از دست رفته هستند که برای تقلید از ساختار و عملکرد دندان های طبیعی طراحی شده اند. آنها از سه جزء کلیدی تشکیل شده اند:

• پایه تیتانیومی: این پایه که با جراحی درون استخوان فک جاسازی می شود، به عنوان یک ریشه مصنوعی عمل می کند. از تیتانیوم درجه پزشکی ساخته شده است، زیست سازگار است و تضمین می کند که بدن آن را بدون واکنش های آلرژیک بپذیرد.
• اباتمنت: یک قطعه اتصال دهنده که پایه ایمپلنت را به روکش متصل می کند. این ساختار واسطه نقش مهمی در تضمین پایداری دندان مصنوعی ایفا می کند.
• روکش: یک دندان مصنوعی سفارشی که بالای خط لثه قرار می گیرد. اغلب از پرسلن یا سرامیک برای ظاهر طبیعی و دوام ساخته می شود.

ایمپلنت های دندانی اغلب به دلیل ظاهر طبیعی و پایداری خود مورد تحسین قرار می گیرند و آنها را به انتخابی محبوب برای افرادی تبدیل می کند که به دنبال جایگزینی طولانی مدت برای دندان مصنوعی یا بریج هستند.

آیا ایمپلنت های دندانی برای ماندگاری دائمی طراحی شده اند؟

در حالی که ایمپلنت های دندانی اغلب به عنوان یک “راه حل دائمی” شناخته می شوند، تمایز بین خود ایمپلنت و روکش مصنوعی ضروری است.

• پایه تیتانیومی: پایه ایمپلنت به گونه ای طراحی شده است که از طریق ادغام استخوانی (استئواینتگریشن) با استخوان فک جوش بخورد، فرآیندی که باعث می شود مانند ریشه دندان طبیعی عمل کند. با مراقبت مناسب و عدم وجود مشکلات اساسی سلامتی، این جزء می تواند تا آخر عمر دوام داشته باشد.
• روکش مصنوعی: روکش متصل به ایمپلنت معمولاً ۱۰ تا ۱۵ سال طول عمر دارد و ممکن است به دلیل ساییدگی، لکه یا آسیب جزئی به تعویض نیاز داشته باشد. در واقع، طول عمر ایمپلنت های دندانی به عوامل مختلفی از جمله نگهداری، بهداشت دهان و دندان و سلامت کلی بستگی دارد.

چه عواملی بر طول عمر ایمپلنت دندان تأثیر می گذارند؟

چه عواملی بر طول عمر ایمپلنت دندان تأثیر می گذارند؟

چندین عامل بر طول عمر ایمپلنت های دندانی تأثیر می گذارند:

کیفیت مواد

مواد با کیفیت بالا، مانند تیتانیوم یا زیرکونیا با درجه پزشکی، به طور قابل توجهی دوام ایمپلنت ها را افزایش می دهند. ایمپلنت های ساخته شده از مواد نامرغوب، بیشتر مستعد شکست یا عوارض در طول زمان هستند.

بهداشت دهان و دندان

ایمپلنت های دندانی ظاهر، احساسی و عملکردی مانند دندان های طبیعی دارند. بنابراین باید به همان شیوه از آنها مراقبت شود. مسواک زدن منظم، نخ دندان کشیدن و پاکسازی حرفه ای برای جلوگیری از پری ایمپلنتایتیس (نوعی بیماری لثه) و تضمین سلامت بافت های اطراف بسیار مهم است. بهداشت ضعیف دهان می تواند منجر به بیماری پریودنتال (بیماری لثه) شود. این بیماری التهابی به بافت لثه آسیب می رساند و می تواند باعث تحلیل استخوان شود. از آنجا که ایمپلنت های دندانی به استخوان متصل می شوند، این می تواند بر توانایی آنها در ثابت ماندن در جای خود تأثیر بگذارد. بیمارانی که بهداشت دهان و دندان خود را نادیده می گیرند، در معرض خطر بیشتری برای شکست ایمپلنت هستند. رعایت بهداشت دهان و دندان خوب، مانند نخ دندان کشیدن و مسواک زدن منظم، می تواند به اطمینان از ماندگاری ایمپلنت شما برای سال های بسیار طولانی کمک کند.

بیمارانی که علاقه مند به دریافت ایمپلنت های دندانی هستند باید از سلامت کلی دهان و دندان خوبی برخوردار باشند. این بدان معناست که آنها باید لثه های سالمی داشته باشند و استخوان کافی برای پشتیبانی از ایمپلنت داشته باشند. به همین دلیل، کودکان نباید ایمپلنت دندان انجام دهند زیرا دهان آنها هنوز به طور کامل رشد و شکل نگرفته است.

دندان قروچه

براکسیسم (دندان قروچه) یک قاتل نه چندان خاموش ایمپلنت دندان است. این وضعیت باعث می شود بیمار ناخودآگاه دندان های خود را در طول روز یا هنگام خواب به هم بفشارد یا بساید. دندان قروچه می تواند به تدریج هر یک از اجزای ایمپلنت های دندانی را فرسوده کند. یک مطالعه نشان داد که میزان بقای پنج ساله ایمپلنت های دندانی در بیماران مبتلا به براکسیسم حدود ۷۰% است، که تقریباً ۲۵% کمتر از میانگین بقای ۱۰ ساله است. دندان قروچه و فشردن دندان ها، فشار بیش از حد مداومی به ایمپلنت های دندانی وارد می کند که ممکن است منجر به ترک خوردن یا شل شدن پیچ یا شکستگی روکش شود.

عادات گاز گرفتن و جویدن

مانند دندان های طبیعی، گاز گرفتن یا جویدن اشیاء سخت می تواند به ایمپلنت های دندانی آسیب برساند. توصیه می کنیم یخ یا آبنبات سفت نجوید.

انتخاب سبک زندگی

برخی از انتخاب های سبک زندگی ممکن است باعث ایجاد عوارضی در ایمپلنت های دندانی شما شوند. به عنوان مثال، سیگار کشیدن، جویدن تنباکو، مصرف بیش از حد الکل و رژیم غذایی نامناسب می توانند خطر بیماری لثه را افزایش می دهد که می تواند بر میزان اتصال ایمپلنت های دندانی به استخوان ها تأثیر بگذارد و طول عمر ایمپلنت را به خطر بیندازد. سیگار کشیدن، بویژه، جریان خون به لثه ها را کاهش می دهد، مانع بهبودی می شود و خطر ابتلا به پری ایمپلنتایتیس را افزایش می دهد.

سلامت استخوان

موفقیت ایمپلنت های دندانی به استخوان فک قوی، برای محکم نگه داشتن پایه، متکی است. بیمارانی که تراکم استخوان کافی دارند، معمولاً نتایج بلند مدت بهتری را تجربه می کنند. پیوند استخوان ممکن است برای بیمارانی که دچار تحلیل استخوان هستند، قبل از قرار دادن ایمپلنت توصیه شود.

تخصص جراح

انتخاب یک دندانپزشک یا جراح دهان باتجربه، قرارگیری صحیح ایمپلنت را تضمین می کند و خطر عوارض را کاهش می دهد. همین امروز با ما تماس بگیرید تا یک مشاوره تعیین کنید و اولین قدم را به سمت لبخندی سالم تر و با اعتماد به نفس بیشتر بردارید!