مشکلات تنفس از راه دهان و درمان های آن

نکات کلی

تنفس دهان زمانی است که فرد نمی تواند از طریق بینی خود نفس بکشد، بنابراین هوا را از راه دهان خود به داخل ریه ها می فرستند. تنفس دهانی می تواند باعث بروز اختلالات خواب شود که زندگی روزمره راتحت تأثیر قرار می دهد. این شکل تنفس کردن، همچنین می تواند ساختار چهره فرد را تغییر دهد. دندانپزشکان و متخصصان مختلف شاخه دندانپزشکی تنفس دهانی را با عمل جراحی یا دارو درمان می کنند تا افراد را قادر سازند از راه بینی خود نفس بکشند.

تنفس دهان زمانی است که فرد به جای تکیه کردن به ورود هوا از راه بینی، هوا را از راه دهان خود وارد می کنند. تنفس دهانی ممکن است دلیل بیدار شدن برخی از افراد با دهان خشک از خواب باشد، در حالی که آب دهان آنها روی بالش آنها ریخته است.

اما تنفس دهانی باعث بروز مشکلاتی بیشتر از بالش خیس و دهان خشک می شود. تنفس دهانی می تواند باعث بروز اختلالات خواب شود که زندگی روزمره را تحت تأثیر قرار می دهد. همچنین می تواند ساختار چهره فرد را تغییر دهد. تنفس دهانی در اکثر افراد، از جمله کودکان بسیار خردسال ایجاد می شود و به طور بالقوه زمینه را برای بروز مشکلات طولانی مدت فراهم می کند.

مزایای تنفس از راه بینی چیست؟

تنفس از راه بینی فواید مختلفی دارد. علت این است که بینی به مکانیزم فیلتر کننده پیچیده ای مجهز است که هوایی که ما تنفس می کنیم را قبل از ورود به ریه ها تصفیه می کند. در طول بازدم، تنفس از راه بینی به حفظ حجم ریه کمک می کند و ممکن است به طور غیرمستقیم میزان اکسیژن شریانی ما را تعیین کند. مزایای دیگر عبارتند از:

• هنگامی که از راه بینی خود نفس می کشید، بینی به عنوان یک فیلتر عمل می کند، موهای ریزی به نام مژک، ذرات ریزی موجود در هوا مانند آلرژن ها، آلودگی ها و حتی حشرات کوچک را فیلتر می کنند. دهان شما این محافظت را ایجاد نمی کند.
• ریه ها و گلوی شما با هوای مرطوب بهتر عمل می کنند. بینی شما دارای ساختارهای استخوانی به نام توربین هایی است که این کار را انجام می دهند. بینی رطوبت را به هوا اضافه می کند تا از خشکی لوله های برونش و ریه ها جلوگیری کند. هوایی که از راه دهان خود به داخل ریه ها می فرستید خشک تر است.
• به همین ترتیب، گلو و ریه های شما در هوای گرم رشد می کنند. هنگامی که از راه بینی خود نفس می کشید ، هوایی که به داخل ریه ها می فرستید به تدریج گرم می شود تا زمانی که به دمای بدن نزدیک تر شود، و باعث شود جذب آن برای بافت های بدن شما آسان تر شود.
• تنفس از راه بینی به مقاومت در برابر جریان هوا می افزاید، که با حفظ خاصیت ارتجاعی ریه، جذب اکسیژن را افزایش می دهد. برعکس، تنفس دهانی عملکرد مژک های پاک کننده را آهسته می کند، عبور اکسیژن به داخل جریان خون را آهسته می کند، میکروب ها و آلودگی ها را مستقیماً به داخل ریه ها می کشد و امکان ورود هوای خشک و سرد به درون ریه ها را فراهم می کند که می تواند ترشحات را غلیظ تر کند.

اثر اکسید نیتریک

یکی از مهم ترین مزایای تنفس از راه بینی، تولید گازی به نام اکسید نیتریک (NO) است. NO در تنفس طبیعی انسان وجود دارد و به صورت موضعی از بینی گرفته می شود، جایی که اگر نفس خود را حبس کنیم می تواند به سطوح بالایی برسد. اعتقاد بر این است که این مولکول شگفت انگیز در سلول های پستانداران توسط آنزیم های خاصی تولید می شود. NO همچنین ضد قارچ، ضد انگل، ضد ویروس و ضد باکتری است.

این مولکول نقش حیاتی در بسیاری از رویدادهای بیولوژیکی، از جمله عملکرد پلاکت، جریان خون، ایمنی و انتقال عصبی ایفا می کند. همچنین نقش اساسی در حفظ هموستاز و کاهش فشار خون ایفا می کند.

گرچه این مولکول در مقادیر جزئی تولید می شود، اما هنگامی که از راه بینی استنشاق می شود، جریان هوا را به داخل ریه ها و مجراهای تنفسی تحتانی می رساند. در اینجا به افزایش تنش اکسیژن شریانی کمک می کند، توانایی بدن برای انتقال اکسیژن در سراسر بدن (از جمله داخل قلب) را افزایش می دهد، و ظرفیت ریه ها را برای جذب اکسیژن افزایش می دهد.

در طول تنفس دهانی در بدن ما چه اتفاقی می افتد؟

نشان داده شده است که حتی در غیاب جریان هوای دهانی، تنفس دهانی میل به فروپاشی مجرای تنفسی فوقانی را افزایش می دهد. محتمل ترین توضیح این است که باز شدن فک با حرکت خلفی زاویه فک همراه است، که قطر مجرای تنفسی اوروفارینکس (دهان- حلق) را به خطر می اندازد. اوروفارینکس قسمت میانی حلق (حنجره) است که درست در پشت دهان قرار دارد. همچنین شامل لوزه ها، پایه زبان، کناره ها و دیواره های گلو و قسمت عقبی سقف دهان (نرم کام) می شود.

این حرکت تحتانی و خلفی بعدی ممکن است عضلات گشاد کننده مجرای تنفسی فوقانی واقع در بین فک پایین و هیوئید را کوتاه کند. فک پایین بزرگ ترین استخوان در جمجمه انسان است، که خط فک پایین را تشکیل می دهد و دندان های پایینی شما را در جای خود نگه می دارد. استخوان هیوئید در خط وسط قدامی گردن شما بین غضروف تیروئید و چانه شما واقع شده است. این ساختار باعث ایجاد روابط تنش- طول نامطلوب در عضلات مرتبط می شود.

تنفس دهانی و درمان آن

چه افرادی تحت تأثیر تنفس دهانی قرار می گیرند؟

تنفس دهانی افراد بزرگسال و کودکان را تحت تأثیر قرار می دهد. پزشکان و دندانپزشکان تخمین می زنند که بین ۱۰% تا ۲۵% از کودکان دارای تنفس دهانی هستند.

انواع تنفس دهانی

تنفس دهانی معمولاً به سه دسته طبقه بندی می شود:

• انسدادی: این اغلب با آدنوئیدها (تکه ای بافت در بالای گلو، درست در پشت بینی) یا سپتوم بینی با انحراف شدید (سپتوم بینی راه های هوایی راست و چپ حفره بینی را جدا می کند و دو سوراخ بینی شما را تقسیم می کند) همراه است.
• از روی عادت: این نوعی تنفس بیش از حد است که اغلب در نتیجه خیلی بزرگ تر بودن دهان افراد نسبت به دو سوراخ بینی ایجاد می شود و می تواند به سیستم تنفسی فشار وارد کند.
• آناتومیک: این می تواند شامل تغییر شکل مجرای تنفسی و تنفس غیر طبیعی باشد، که می تواند منجر به بروز مشکلات وضعیتی و آپنه خواب شود.

تنفس دهانی و درمان آن

علائم و دلایل تنفس دهانی

چه عواملی باعث تنفس دهانی می شوند؟

تنفس دهان زمانی رخ می دهد که فرد نتواند از راه بینی خود نفس بکشند. برخی از شرایطی که روی تنفس از راه بینی تأثیر می گذارند شامل موارد زیر هستند:

• آدنوئیدهای بزرگ شده: آدنوئیدها غده هایی هستند که شبیه توده های کوچکی از بافت واقع در بالای سقف دهان و پشت بینی به نظر می رسند. آدنوئیدها از کودکان خردسال در برابر باکتری ها و ویروس ها محافظت می کنند. گاهی اوقات، آدنوئیدها متورم یا عفونی می شوند و راه های هوایی کودکان را مسدود می کنند. آدنوئیدها به طور معمول با افزایش سن افراد کوچک می شوند، بنابراین آدنوئیدهای بزرگ شده کمتر احتمال دارد که باعث تنفس دهانی در افراد بزرگسال شوند.
• لوزه های بزرگ شده: لوزه های شما در پشت گلوی شما واقع شده اند. کودکان و نوجوانان بیشتر احتمال دارد که لوزه های بزرگ شده یا تونسیلیت (التهاب و تورم لوزه ها) داشته باشند، اما افراد بزرگسال نیز می توانند دچار تونسیلیت شوند که توانایی آنها در تنفس از راه بینی را تحت تأثیر قرار می دهد.
• احتقان یا گرفتگی بینی: اگر آلرژی، سرماخوردگی یا سینوزیت مزمن دارید، ممکن است بینی شما دائماً کیپ باشد که مانع تنفس شما از راه بینی می شود.
• انحراف سپتوم بینی: سپتوم همان غضروف و استخوانی است که قسمت داخلی بینی شما را به دو طرف تقسیم می کند. هنگامی که سپتوم بینی شما رو به یک سمت تمایل پیدا می کند، می تواند مجرای هوایی شما را مسدود کند.

تنفس دهانی چه علائمی دارد؟

بسیاری از علائم تنفس دهان به یک صورت کودکان و افراد بزرگسال را تحت تأثیر قرار می دهد. در اینجا چند مثال ذکر کرده ایم:

• خشکی دهان: نفس کشیدن از راه دهان هنگامی که خواب هستید، باعث خشک شدن بزاق دهان می شود که دهان شما را مرطوب نگه می دارد.
• بوی بد دهان (هالیتوزیس): تنفس دهانی جریان بزاق را تحت تأثیر قرار می دهد که معمولاً دهان را تمیز نگه می دارد.
• بزاق دهان روی بالش: که معمولاً داخل دهان شما انباشته می شود، حین خواب از دهان باز شما بیرون می رود.
• خواب آلودگی در طول روز: تنفس دهانی مانع خواب بی صدا و آرام می شود.
• مال اکلوژن: مال اکلوژن زمانی اتفاق می افتد که دندان های فک های بالا و پایین شما در یک راستا قرار نمی گیرند.

دیگر علائم عبارتند از: صدای خشن، مه مغزی، بیدار شدن خسته و تحریک پذیر، خستگی مزمن، اختلالات خواب مانند بی خوابی، حلقه های سیاه زیر چشم ها، ظاهری با دهان کمی باز، غذا خوردن با صدا.

علائم تنفس دهانی در کودکان کدامند؟

مانند بزرگسالان، کودکانی که از دهان نفس می کشند با دهان باز نفس خواهند کشید و اغلب شب ها خر و پف می کنند. اما برخلاف بزرگسالان، کودکان اغلب نمی توانند علائم خود را بیان کنند، بنابراین مهم است که والدین به دنبال علائم باشند. علاوه بر موارد فوق، این موارد عبارتند از:

• تحریک پذیری
• مشکلات تمرکز در مدرسه
• افزایش تعداد دفعات گریه در شب
• لب های خشک و ترک خورده
• بوی بد شدید دهان

برخی از علائم کودکانی که از راه دهان نفس می کشند متفاوت و جدی تری هستند:

• “صورت تنفس دهانی”: تنفس دهانی می تواند رشد صورت کودکان را تحت تأثیر قرار دهد، و باعث بروز شرایطی شود که تحت عنوان “صورت تنفس دهانی” نامیده می شود. افرادی که صورت تنفس دهانی دارند، اغلب صورت هایی باریک با چانه یا فک های عقب رفته دارند.
• مشکلات رفتاری: مطالعات حاکی از این هستند که برخی از کودکان با تنفس دهانی، مشکلات رفتاری از خود نشان می دهند که شبیه مشکلات کودکانی هستند که دارای اختلال بیش فعالی کمبود توجه (ADHD) هستند.

آیا تنفس دهانی بد است؟

تنفس دهانی کاری است که شما انجام می دهید. این شما نیستید، این پرسش اصلاً ربطی به خوب یا بد بودن ندارد، بلکه به این موضوع مربوط می شود که کدام روش تنفس مفیدتر و سالم تر است. تنفس از راه بینی به جای دهان از هر دو سو بهتر است.

برخی از عوارض تنفس دهانی

 تنفس دهانی مزمن با چندین عارضه سلامتی همراه است، و گرچه ممکن است فرد الزاماً همه این علائم و یا عوارض را تجربه نکند، ممکن است یک یا چند مورد از آنها را داشته باشد.

احتقان یا گرفتگی بینی

هر کسی می تواند به دلیل احتقان بینی، عادت به تنفس دهانی پیدا کند، اما برخی شرایط خاص می توانند خطر ابتلا را افزایش دهند. این شرایط عبارتند از:

• تب یونجه
• آسم
• سرماخوردگی مزمن
• آلرژی های مزمن
• عفونت سینوسی مزمن یا عود کننده
• استرس یا اضطراب مزمن

سایر مشکلات پزشکی

با این حال، برخی افراد دیگر، حتی پس از رفع انسداد بینی، همچنان تنفس دهانی را تجربه خواهند کرد. این می تواند ناشی از:

• لوزه های بزرگ شده
• آدنوئیدهای بزرگ شده (غدد واقع در سقف دهان)
• انحراف تیغه بینی (غضروف وسط بینی که سوراخ های بینی را از هم جدا می کند)
• پولیپ بینی یا زائده های خوش خیم بافت در پوشش بینی
• شاخک های بزرگ شده (قفسه های استخوانی در بینی که با بافت غده ای پوشانده شده است)
• شکل بینی یا اندازه و شکل فک
• مشکلات ژستی از جمله جلو بردن سر برای جبران محدودیت مجراهای تنفسی. این محدودیت ها عبارتند از گردن درد، سردردهای تنشی، تنش فشاری دیسک ستون فقرات در ناحیه TMJ و آرتریت اولیه.

آپنه خواب

افرادی که سابقه آپنه خواب دارند ممکن است متوجه شوند که علائم آنها با تنفس دهانی بدتر می شوند. این یک اختلال خواب بالقوه جدی است که در آن در طول شب تنفس فرد به طور مکرر متوقف می شود و شروع می شود، که می تواند منجر به خر و پف و اختلال در الگوی خواب شود. انواع اصلی عبارتند از:

• آپنه خواب انسدادی- این شایع ترین شکل اختلال خواب است و زمانی رخ می دهد که عضلات گلو شل می شوند.
• آپنه خواب مرکزی- این زمانی رخ می دهد که مغز فرد سیگنال های صحیحی را به عضلات کنترل کننده تنفس ارسال نمی کند.
• سندرم آپنه خواب پیچیده- این زمانی رخ می دهد که فرد هر دوی این موارد بالا را داشته باشد.

مشکلات گفتاری و دندانی

تنفس دهانی همچنین می تواند باعث بروز تعدادی از مشکلات گفتاری و دندانی شود، از جمله:

• تغییرات گفتاری، از جمله خطر بیشتر یک وضعیت گفتاری معروف به نوک زبانی حرف زدن
• مشکلات بلع
• خطر بیشتر عوارض دندانی از جمله بیماری لثه، پوسیدگی دندان ها، التهاب لثه و بیماری پریودنتال
• درد فک، بایت غیر عادی یا دندان قروچه
• مشکلات مفاصل فک
• دندان هایی که به دلیل تحت تأثیر قرار گرفتن بایت به خوبی روی هم قرار نمی گیرند.

بروز مشکلات ارتودنتیک

عادت تنفس دهانی اغلب با مشکلات ارتودنتیک همراه است و احتمال اینکه منجر به بروز مال اکلوژن شود زیاد است. در صورتی که نفس از راه بینی صورت نگیرد، منجر به عدم رشد کافی و صحیح فک بالا می شود در نتیجه مشکلات ارتودنتیک زیادی بروز می یابند: کراس بایت جانبی و گاهی قدامی ظاهر می شود. در ناحیه باکال، تمایل به باز نگه داشتن دهان باعث ایجاد موقعیت جدیدی برای فک پایین می شود که الگوی رشد فک پایین را تغییر می دهد و باعث کشیده شدن ساختار صورت می شود. بافت عملکردی پراکسیس باکال نیز تغییر می کند: پایین یا جلو آمدن زبان، انحراف بلع، و مشکلات گفتاری.

آیا عوارض خاصی در کودکان وجود دارد؟

در کودکان، تنفس دهانی می تواند منجر به بروز ناهنجاری های فیزیکی و چالش های شناختی شود، و همچنین می تواند علائم بیماری های دیگر را بدتر کند. کودکانی که تنفس دهانی آنها تحت درمان قرار نگرفته است، ممکن است دچار موارد زیر شوند:

• دهان های باریک
• لبخند لثه ای
• فک های درازتر و قسمت پایین فک درازتر (که اغلب به آن سندروم صورت کشیده گفته می شود)
• صورت ها و فک هایی که در یک راستا قرار نگرفته اند.
• ژست نامناسب
• لوزه های بزرگ
• دندان های کج
• بدشکلی های صورت
• مال اکلوژن دندانی، از جمله دندان های فشرده و نامرتب، اوربایت یا رتروگناتیسم

علاوه بر این، کودکانی که از دهان تنفس می کنند اغلب شب ها خوب نمی خوابند. خواب ضعیف می تواند منجر به بروز موارد زیر شود:

• نرخ رشد کندتر از سرعت رشد طبیعی
• عملکرد تحصیلی ضعیف
• کاهش عملکرد شناختی
• ناتوانی در تمرکز
• اختلالات خواب

همچنین شایان ذکر است که اثرات منفی انسداد مجرای تنفسی از طریق تنفس دهانی در کودکان اغلب می تواند با بیش فعالی، اختلال کمبود توجه (ADD) و اختلال بیش فعالی کمبود توجه (ADHD) اشتباه گرفته شود. علت این است که در حالی که افراد بزرگسال معمولاً در هنگام خستگی تنبل می شوند، کودکان تمایل دارند بیش از حد جبران کنند. این می تواند منجر به بدخلقی و رفتارهای پرخاشگرانه و یا از نظر احساسی انفجاری شود.

تنفس دهانی و درمان آن

تشخیص ها و آزمایشات تنفس دهانی

پزشکان و دندانپزشکان تنفس دهانی را چگونه تشخیص می دهند؟

پزشکان و دندانپزشکان تنفس دهانی را با انجام معاینات فیزیکی، بررسی آدنوئیدها، لوزه ها و بینی، برای هرگونه مشکلی که ممکن است توانایی تنفس از راه بینی را تحت تأثیر قرار دهد، تشخیص می دهند. آنها ممکن است در مورد عادت های خواب نیز سؤال بپرسند.

پزشکان و دندانپزشکان برای تشخیص تنفس دهانی چه آزمایشاتی انجام می دهند؟

برخی از تست هایی که پزشکان ممکن است استفاده کنند عبارتند از:

• تست مهر و موم لب: این آزمایش ارزیابی می کند که آیا می توانید با دهان بسته هم نفس بکشید.
• تست آینه: پزشک شما آینه ای را زیر بینی شما نگه می دارد و به دنبال بخار گرفتن آینه خواهد بود که نشان می دهد از راه بینی خود نفس می کشید.
• تست آب: این آزمایش توانایی شما در نگه داشتن آب داخل دهان را بررسی می کند.

مدیریت و درمان تنفس دهانی

درمان این وضعیت نیاز به یک رویکرد چند رشته ای دارد که در آن متخصص گوش و حلق و بینی، دندانپزشک، ارتودنتیست و گفتار درمانگر باید نقش مهمی ایفا کنند.

پزشکان تنفس دهانی را چگونه درمان می کنند؟

درمان ها و نحوه توقف تنفس دهانی به علت آن بستگی دارد، و از آلرژی ها و مشکلات بینی و تنفسی گرفته تا مشکلات آپنه خواب و گفتاری و دندانی متفاوت هستند.

احتقان بینی، آلرژی ها و عفونت های تنفسی

اگر بینی فردی اغلب به دلیل عفونت های تنفسی یا آلرژی دچار گرفتگی می شود، درمان ها عبارتند از:

• ضد احتقان های بینی، آنتی هیستامین ها و اسپری های سالین یا استروئیدی بینی.
• ابزارهای بینی که امکان افزایش جریان هوا از طریق مجاری بینی را فراهم می کنند.
• به پشت خوابیدن در حالی که سر خود را بالا نگه داشته اید باعث باز شدن مجرای تنفسی و تقویت تنفس از راه بینی می شود.
• خانه خود را تمیز و عاری از آلرژن ها نگه دارید.
• نصب فیلترهای هوا در سیستم های تهویه مطبوع برای جلوگیری از انتشار آلرژن ها.
• در طول روز به طور آگاهانه تنفس از راه بینی را تمرین کنید.
• تمرین یوگا یا مدیتیشن برای کاهش استرس یا اضطراب.

مشکلات گوش، حلق و بینی

اگر پزشک یا دندانپزشک متوجه پولیپ بینی، تورم لوزه ها و سایر بیماری ها شود، ممکن است شما یا فرزندتان را به یک متخصص مانند متخصص گوش و حلق و بینی (ENT)، درمانگر مایوفانکشنال و یا گفتار درمانگر ارجاع دهد.

تنفس دهانی اغلب زمانی اتفاق می افتد که چیزی مجراهای بینی شما را مسدود می کند. برخی از کودکان به دلیل بزرگ شدن آدنوئیدها و لوزه ها تنفس دهانی دارند. پزشکان ممکن است جراحی های زیر را توصیه کنند:

• آدنوئیدکتومی Adenoidectomy: برداشتن آدنوئیدهای عفونی یا متورم، مجاری تنفسی کودکان را باز می کند.
• تونسیلکتومی Tonsillectomy: کودکان و بزرگسالانی که مشکلات تنفس دهانی دارند ممکن است از انجام جراحی برای برداشتن لوزه های خود بهره مند شوند.
• سپتوپلاستی Septoplasty: این عمل جراحی سپتوم منحرف که ممکن است منجر به بروز مشکلات تنفسی شود را اصلاح می کند.

در مورد کودکان، دندانپزشک ممکن است به کودک شما توصیه کند از ابزاری استفاده کند که برای وسیع کردن کام یا سقف دهان طراحی شده است که به باز کردن مجرای بینی و سینوس ها کمک می کند. بریس ها و سایر درمان های ارتودنسی نیز ممکن است به درمان علل زمینه ای کمک کنند.

سرماخوردگی مزمن، عفونت های سینوس و آلرژی ها نیز باعث تنفس دهانی می شود. پزشکان ممکن است داروها را برای کاهش احتقانی توصیه کنند که مانع تنفس افراد از راه بینی می شود.

آپنه خواب

اگر آپنه انسدادی خواب تشخیص داده شده باشد، درمان فشار هوای مثبت مداوم (CPAP) توصیه می شود. این شامل استفاده از ماسک صورت CPAP است که هوا را به دهان و بینی شما می رساند. فشار هوا از فروپاشی و مسدود شدن مجراهای هوایی جلوگیری می کند.

مشکلات ارتودنتیک

در زمینه های ارتودنسی قبل از درمان ارتودنسی باید درمان ارتوپدی وسیع  کردن سریع فک بالا انجام شود تا رشد فک بالا نرمال شود و دندان های دو فک رابطه قابل قبولی با یکدیگر پیدا کنند. چنین درمانی  توانایی تنفس از راه بینی را بهبود می بخشند. زمانی که فک بالا به صورت ساجیتال رشد نکرده باشد، از ماسک صورت برای کشیدن رو به جلوی کل فک بالا استفاده می شود. راه های دیگر درمان عبارتند از غربالگری دهان، گلوسکتومی جزئی، درمان مایوفنکشنال و تمرینات تنفسی. در نهایت، در صورت عدم ناهمراستا بودن دندان ها یا فک ها، باید برای مال اکلوژن های باقی مانده یک دوره درمان ارتودنسی کامل انجام شود تا فک و صورت به حالت عادی باز گردند.

پیشگیری از تنفس دهانی

آیا می توان از تنفس دهانی جلوگیری کرد؟

شما نمی توانید کودکان را از تنفس از راه دهان باز دارید. اما می توانید به فرزندان خود کمک کنید تا تنفس از راه دهان برای آنها به یک عادت مضر تبدیل نشود. در اینجا چند پیشنهاد برای شما داریم:

• مراقب آبریزش بینی و دیگر علائم احتقان بینی باشید. کودکانی که احتقان مزمن بینی دارند، بیشتر احتمال دارد که دچار تنفس دهانی شوند.
• عادات خواب فرزند خود را بررسی کنید. اگر آنها زیاد میخوابند اما همیشه خسته هستند، خر و پف می کنند یا هنگام خواب بیشتر از راه دهان خود نفس می کشند، ممکن است در حال تنفس دهانی باشند.

اگر به نظر می رسد که فرزند شما بیشتر از راه بینی خود از راه دهان خود نفس می کشد، از یک پزشک یا دندانپزشک بخواهید فرزند شما را برای تنفس دهانی معاینه کند، از جمله مشکلات جسمی که ممکن است آنها را از تنفس از راه بینی خود باز دارد.

تنفس دهانی و درمان آن

به عنوان یک بزرگسال چگونه می توانم از تنفس دهانی جلوگیری کنم؟

مانند کودکان، ممکن است نتوانید از تنفس دهانی جلوگیری کنید، اما قبل از اینکه باعث ایجاد مشکلاتی مانند بوی بد دهان و خواب بی قرار شود، می توانید به توقف تنفس دهانی کمک کنید. اگر فکر می کنید ممکن است تنفس از راه دهان هنگام خواب را شروع کرده باشید، با پزشک یا دندانپزشک خود صحبت کنید.

دورنما/ پیش بینی

اگر من یا فرزندم این شرایط را داشته باشیم چه انتظاری می توانیم داشته باشیم؟

در بسیاری از مواقع، پزشکان با درمان مشکلات زمینه ای، می توانند علائم تنفس دهانی را از بین ببرند. این ممکن است به معنای جراحی برای برداشتن بافتی باشد که راه هوایی شما یا کودک شما را مسدود می کند. شما یا فرزندتان برای کاهش واکنش های آلرژیک مانند گرفتگی مزمن بینی ها، ممکن است به دارو نیاز داشته باشید.

سخن پایانی

تنفس دهانی عادتی است که زمانی در افراد ایجاد می شود که نمی توانند از راه بینی خود نفس بکشند. تنفس دهانی ممکن است مشکل فوری و اساسی دریافت هوای کافی را حل کند. اما تنفس دهانی می تواند به عادتی تبدیل شود که به سختی می توان آن را ترک کرد که می تواند باعث بروز اختلالات خواب، مشکلات دندانی و تفاوت ساختار صورت شود. اگر فکر می کنید شما یا فرزندتان در حال ایجاد عادت تنفس دهانی هستید با پزشک یا دندانپزشک خود صحبت کنید. آنها درمان یا دارویی را برای حل مشکل توصیه خواهند کرد.