بیماری لثه چگونه منجر به بروز سرطان می شود؟

آیا بهداشت دهان و دندان حتی مهم تر از آن چیزی است که فکر می کردیم؟ خوب، تحقیقات جدید فنلاند به ارتباط شگفت انگیز بین بیماری لثه و ایجاد برخی سرطان ها اشاره کرده است. و حتی بدتر از آن، با خطر مرگ مربوط به سرطان مرتبط بوده است. سلامت دهان و دندان ممکن است بیشتر از آنچه فکر می کردیم در پیشگیری از ابتلا به سرطان مهم باشد.

بیماری پیشرفته لثه که پریودنتیت نیز نامیده می شود، در اثر عفونت باکتریایی ایجاد می شود که به بافت نرم و استخوانی آسیب می رساند که از دندان ها حمایت می کند. مشخصه ویژه پریودنتیت یا بیماری لثه، التهاب بافت اطراف پایه دندان، یا لثه ها است. در مراحل پیشرفته تر، پریودنتیت ممکن است منجر به تخریب لثه ها شود و حتی شروع حمله به استخوانی شود که دندان ها را در جای خود نگه می دارد.

بر اساس مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها (CDC) 2/47 درصد از افراد بزرگسال بالای ۳۰ سال در ایالات متحده، به نوعی پریودنتیت مبتلا هستند. با افزایش سن، این میزان افزایش می یابد، به گونه ای که ۱/۷۰ درصد از افراد بزرگسال بالای ۶۵ سال ایالات متحده به این بیماری مبتلا هستند.

تحقیقات قبلی ارتباط بین پریودنتیت و افزایش خطر سرطان را نشان داده اند، گرچه مکانیسم دقیق ارتباط بین این دو بیماری هنوز نامشخص است.

از آنجا که گویی زندگی با علائم پریودنتیت به اندازه کافی سخت نبود، محققان نشان دادند که این باکتری مقصر این بیماری است. همچنین ممکن است بتواند انواع خاصی از سرطان- بویژه سرطان پانکراس- را ایجاد کند. علاوه بر این، Treponema denticola که باکتری عامل پریودنتیت است، ممکن است مسئول ایجاد برخی از انواع سرطان باشد.

بیماری لثه و سرطان

باکتری های بیماری لثه و تومورهای سرطانی

محققان دقت کردند که Treponema denticola و برخی از سرطان های دستگاه گوارش، مانند سرطان پانکراس، یک آنزیم مشترک دارند: Treponema denticola chymotrypsin- like proteinase (Td-CTLP) پروتئیناز کیموتریپسین- مانند.

این آنزیم که در برخی از تومورهای سرطانی مشاهده شد، به طور معمول داخل دهان یافت می شود و به عنوان عامل اصلی “تقویت کننده” در ایجاد بیماری لثه عمل می کند.

در مرحله بعد، محققان مکانیسم های مولکولی را بررسی کردند که ممکن است ارتباط بین باکتری مسئول پریودنتیت و ایجاد تومورهای سرطانی در سایر نقاط بدن را توضیح دهد.

آنها دریافتند که Td-CTLP می تواند آنزیم های دیگری- pro-MMP-8 و pro-MMP-9- را فعال کند که سلول های سرطانی از آنها به عنوان وسیله ای استفاده می کنند که این امکان را برای آنها فراهم می کند تا به سلول های سالم قبلی نفوذ کنند.

علاوه بر این، محققان نوشته اند که “آزمایش های آزمایشگاهی ما شواهدی ارائه می دهند که Td-CTLP فعالیت تعدیل کننده ایمنی را نشان می دهد که می تواند نقش مهمی در ترویج و تنظیم سرطان زایی داشته باشد”.

به این معنا که آنزیم Td-CTLP همچنین قادر است پاسخ سیستم ایمنی را از طریق عملکرد خود روی مهار کننده های آنزیم مختل کند، مولکول هایی که در صورت لزوم، فعالیت آنزیم را کاهش می دهند. بنابراین، Td-CTLP آنزیم های دوستدار سرطان را قادر می سازد تا بدترین عملکرد خود را انجام دهند.

بیماری لثه و سرطان

عوامل بیماری زا از دهان منتشر می شوند.

علاوه بر این، تیم دیگری از محققان یک مطالعه تکمیلی انجام دادند، این بار به بررسی ارتباط بین بروز پریودنتیت و نرخ مرگ و میر ناشی از سرطان پرداختند.

تحقیق جدیدی که در مجله بین المللی سرطان منتشر شد، ارتباط مثبتی بین این دو کشف کرد. برای هدف این مطالعه، محققان داده های ۶۸۲۷۳ فرد بزرگسال را در یک دوره ۱۰ ساله تجزیه و تحلیل کردند. آنچه آنها دریافتند ارتباط قوی بین تشخیص بیماری لثه و مرگ ناشی از سرطان پانکراس بود.

با نگاهی به این دو مطالعه، تیم تحقیق به این نتیجه رسید که التهابی که مشخصه ویژه پریودنتیت است ممکن است سفر باکتری های مضر به سایر قسمت های بدن را آسان تر کند و برای عوامل بیماری زای آنها- مانند CTLP- این امکان را فراهم کند تا به عنوان یک “تقویت کننده” برای سلول های سرطانی عمل کند.

این مطالعات برای نخستین بار نشان داده اند که فاکتورهای بیماری زایی باکتری های بیماری زای مرکزی زمینه ساز بیماری لثه قادر هستند که از دهان به سایر قسمت های بدن سرایت کنند، به احتمال زیاد همراه با باکتری ها، و در مکانیسم های مرکزی تخریب بافت مرتبط با سرطان نقش دارند.

به این دلایل، دندانپزشکان افراد را تشویق می کنند تا به سلامت دهان و دندان های خود توجه بیشتری داشته باشند، زیرا پیشگیری از بیماری های دهان و دندان ممکن است به معنای پیشگیری از پیامدهای سلامت جدی تر مانند سرطان نیز باشد. در دراز مدت، این برای جامعه بسیار مقرون به صرفه است.

در مطالعه جدیدی که در مجله مؤسسه ملی سرطان منتشر شده است، تیم تحقیقاتی از داده های معاینات جامع دندانپزشکی انجام شده روی ۷۴۶۶ شرکت کننده به عنوان بخشی از مشارکت آنها در مطالعه خطر آترواسکلروز در جوامهع (ARIC) استفاده کرد و سپس شرکت کنندگان این مطالعه را از اواخر دهه ۱۹۹۰ تا سال ۲۰۱۲ دنبال کرد. آنها ۲۴ درصد افزایش در خطر نسبی ابتلا به سرطان در میان شرکت کنندگان مبتلا به پریودنتیت شدید را در مقایسه با افرادی که پریودنتیت خفیف یا بدون پریودنتیت داشتند، مشاهده کردند. بیشترین خطر در موارد سرطان ریه و پس از آن سرطان روده بزرگ مشاهده شد. محققان خاطرنشان کردند، در میان بیمارانی که دندان نداشتند- که می تواند نشانه پریودنتیت شدید یا درمان پریودنتال گذشته باشد- افزایش خطر ۲۸ درصد بود.

محققان همچنین توانستند تأثیر سیگار کشیدن را در بین بیماران توضیح دهند، زیرا افرادی که سیگار می کشند بیشتر در معرض ابتلا به بیماری پریودنتال هستند و سیگار کشیدن خطر ابتلا به سرطان های ریه و روده بزرگ را افزایش می دهد. وقتی در این گروه افرادی که هرگز سیگار نکشیده بودند مورد بررسی قرار گرفتند، همچنان شواهدی وجود داشتند که نشان می دادند ابتلا به بیماری پریودنتال بیشتر با افزایش خطر سرطان ریه و سرطان روده بزرگ مرتبط است.

بیماری لثه و سرطان

بیمارانی که دسترسی کم یا بدون دسترسی به مراقبت های بهداشتی از جمله معاینات دندانپزشکی و غربالگری سرطان مانند کولونوسکوپی و برنامه های پیشگیری مانند ترک سیگار دارند، همچنین در معرض خطر ابتلا به بیماری پریودنتال و سرطان قرار دارند. با این حال، پس از در نظر گرفتن عوامل اجتماعی اقتصادی و دسترسی به مراقبت و دریافت مراقبت، به نظر نمی رسد که این عوامل ارتباط بین پریودنتیت و خطر سرطان را توضیح دهند.

محققان هیچ ارتباطی بین افزایش خطر ابتلا به سرطان سینه، پروستات، خون یا سرطان لنفاوی و پریودنتیت پیدا نکردند که ممکن است سرنخ هایی را در مورد مکانیسم ارتباط سرطان و بیماری لثه ارائه دهد. ممکن است باکتری هایی که باعث بیماری پریودنتال می شوند از دهان مستقیماً به ریه ها یا از دهان به روده بزرگ بروند. اگر آنها یک پاسخ التهابی ایجاد کنند، می توانند خطر سرطان زایی را افزایش دهند.

محققان همچنین افزایش اندک اما نه از نظر آماری قابل توجهی در خطر سرطان لوزالمعده در بیماران مبتلا به پریودنتیت شدید را کشف کردند. لوزالمعده به سمت دهان باز نیست، اما راه های دیگری وجود داردن که باکتری ها می توانند در یک عضو قرار گیرند. به عنوان مثال، اگر باکتری ها بتوانند از خونریزی لثه وارد جریان خون شوند، ممکن است گردش کنند و در یک اندام رسوب کنند و باعث واکنش التهابی شوند.